Valute:






Jezici:

SrpskiEnglish




Korpa:

0 0 artikala




Kategorije


Informacije


Najprodavanije


Prijava

Dobrodošao Gost!

E-Mail:
Šifra:
(Zaboravili ste šifru?)


Registracija
Kliknite ovde
da kreirate nalog

Nađi brzo

Koristite ključne reči proizvoda kojeg tražite.

Napredna pretraga

Trenutno online

  • Posetioci: 4
  • Ukupno proizvoda online: 451
  • Najviše: 109
  • 985408 poseta od: 05-10-2009
  • Pregled stranice: 3153132
Vrh » Katalog » Pravoslavna teologija »




Prostor i vreme u liturgijskom bogoslovlju Simeona Solunskog-Arhimandrit Nikodim Skretas

Proučavanje liturgičkog i mistagoškog dela najvećeg tumača i sholijasta istorije, teologije i poretka Pravoslavnog bogosluženja iznedrilo je veoma očigpedne i sjajne bisere. Glavnu ulogu u ovom istraživanju dubina odigrao je blažene uspomene naš učitelj i profesor Liturgike Jovan Fundulis, kome sa iskrenom ljubavlju i nelicemernim poštovanjem posvećujemo ovaj rad. On je prvi, skoro čitav svoj život posvetio ukazivanju na učenje Svetog Simeona arhiepiskopa solunskog (f 1429) i na Simeonov značaj za razumevanje smisla i lepote Svetog bogosluženja. Mi, njegovi učenici i njegova čeda po nauci, kao i njegovi duhovni potomci, naši studenti postdiplomci i doktorandi, nastavljamo smireno i savesno istraživanje dubina liturgijske veličanstvenosti grada u kojem je prvi mučenički postradao Sveti Dimitrije. Neizmerne riznice znanja i opitnih spisa iz oblasti liturgijske teologije i bogoslužbenog poretka, erminevtičkih gpedipgga i svetotajinskih rukovođenja, nepoznate i još uvek dobro skrivene, i dalje iziskuju odgovarajuće tumačenje i temeljnu naučnu obradu. Tematika oba prevashodno liturgijskoerminevtička dela Svetog Simeona, Dijaloga i Tumačenja, ali i uopšte njegovog liturgičkog opusa, Molitava i Himni, bogata je i krajnje zanimljiva za generaciju starijih i mlađih naučnika. Naši postdiplomciapsolventi već pišu ili predaju svoje diplomskemaster radove u vezi sa Svetim Simeonom Solunskim i osobitim aspektima njegovog liturgičkog učenja. Povod za izučavanje ove teme nastao je kada je trebalo da učestvujemo sa saopštenjem na stručnom arheološkom seminaru naučnom skupu čija je tema bila hramovni i bogoslužbeni prostor u hrišćanskom bogosluženju. Naše proučavanje tekstova Svetog Simeona pokazalo je da postoji povezanost liturgijskog prostora sa liturgijskim vremenom u okviru jedne neprestane međusobne razmene između realizma i simvola. Taj prvi pisani rad doveo je do nastanka ove naše monografije. Iz dubine duše blagodarim profesoru i saputniku u naučnom istraživanju gospodinu Teodoru Janguu, koji je izneo svoja dragocena razmišljanja i predloge u vezi sa celovitošću strukture konačnog izgleda našeg rada. Srdačnu zahvalnost dugujem i doktorandu i saradnici na Katedri za bogosluženje, arheologiju i umetnost gospođi Kirijaki Hadžianastasi, ne samo na velikodušnoj podršci koju mi je rado pružila, veđ i na uspupljenom istraživačkom materijalu za njenu doktorsku disertaciju, u vezi sa značenjem simvola, koji nam je ljubazno stavila na raspolaganje. Na kraju, dužan sam da još jednom uputim izraze tople zahvalnosti i tehničkoj ekipi izdavačke kuće „Migdonija" i njihovom upravniku, dragom prijatelju i bratu g. Atanasiju Kajasu, koji je sa radošću prihvatio da i ovo delo uvrsti u naučnu ediciju izdanja Kanonsko pravo i Liturgika (Kavovuca kt AevcovpyiKa). Naposletku, neka božanski pokrov, prosvetljenje i duhovno rukovođenje Svetog Oca i najmudrijeg mistagoga „slovesne službe“ Bogu u Trojici, Simeona arhiepiskopa solunskog, „budu sada i uvek sa svima vama“. Arhimandrit Nikodim Skretas, Na dan praznika Uspenija Bogorodice, leta Gospodnjeg 2012. PREDGOVOR pisca za izdanje na srpskom jeziku Blagodaću i dugotrpljenjem Boga Svetoga, gospodstvenom ljubavlju poštovanih saslužitelja, braće u Hristu i kolega univerzitetskih profesora u Srbiji, koji su ocenili dostojnim interesovanja i korisnosti sadržaj knjige, za nauku i punoću Pravoslavne Crkve, ali i uz mnoge i dobre napore prevodioca gospođice Marine Veljković, izlazi na svetlost dana u štampu i ovo izdanje. Sveti Simeon, arhiepiskop Soluna, bio je najveći istoričar, bogoslov i poznavalac tipika Pravoslavnog bogosluženja u poznovizantijskom periodu (f 1429). Međutim, on je istovremeno bio i ličnost koja je odlično poznavala predanje u pogpedu tumačenja božanstvene JTiturgije sačuvanog do njegovog vremena, a u svoje liturgičke spise ugradio je najpotpunije i izuzetno dubokoumno erminevtičko sašedavanje početaka, razvojnih faza i sveštene prakse skoro celokupnog bogosluženja vernog Hristovog naroda. Sveti Simeon je izuzetno zavoleo Sveto bogosluženje Crkve. Posedovao je široku viziju njegove izvornosti i istinitosti. Shvatao je njegovu životvornu silu i božanstvenu blagodat, poslužio je njegovoj blagolepnosti i obogaćenju, ukazao na istoriju, teologiju, bogoslovlje, poredak i njegovo dobro uređenje, ali i na njegov objedinjavajući karakter na polju obrazovanja evharistijskog Tela Hristovog i neprestano molitvenu i osvećujuću hranu za crkvenu punoću koja živi u podvigu. Bogom prosvećeni tumač u svom pokušaju da protumači sve u Svetom bogosluženju, čak i ono što se smatra „za malo“, pokazuje se kao njegov dubokoumni i izuzetni simvoličar. Realizam i simvol se u njegovom liturgijskom učenju neodvojivo prepliću, kako bi uvek bili predočeni kao vidljiv čin i duhovno sozercanje svega savršavanog. Ova knjiga posebno uočava simvsšička značenja liturgijskog prostora i lšurgijskog vremena u učenju navedenog Svetog oca. Ovo je izuzetno korisno štivo i za savremeni svet i za savremene vernike koji svesnospoznajno učestvuju u „slovesnoj službi“ Hrista, pošto mistagog Soluna i pravoslavne ikumene Simeon, umesto posvetovnjačenog i oskvrnjenog prostora ili raskomadanog vremena života koji je prinuđujući za čoveka, ističe saosećajni liturgijski doživljaj u osvećenom prostoru i to prostoru koji biva osvećivan Svetim bogosluženjima hrišćana, kao „šatoru sastanka“ Boga sa ljudima, ali i opit nadilaženja prolaznog u perspektivi onoga što je večno. Prostor božanskog i Svetog hrama, kao mesto koje je osobito posvećeno bogosluženju, suštinski „ugošćuje4* vernike i njihovo bogougodno i od Boga primljeno bogosluženje. Svako i najmanje mesto, te svaki pa i najmanji bogoslužebni pokret, izuzev istinske potrebe kojoj služi, prima bogatstvo simvolizama ushođenja u nebeskom služenju. Oskvrnjenje prostora i prolaznost vremena zahvaljujući dejstvu blagodati prestaje. Zemaljski prostor postaje nebo i prolazno vreme večnost. Na taj način, dolazi do preplitanja materije i duha, neba i zemlje, propadljivosti i nepropadljivosti, stvorenog i nestvorenog, prolaznog i večnog, ljudskog i božanskog. Ovim mislima i uz veliku i toplu zahvalnost profesoru ocu Zoranu Krstiću, odgovornom uredniku izdanja „Kalenić“, predajemo ovaj rad knjigoljubivim čitaocima i širini njihovog srca. Sadržaj Predgovor, 5 Predgovor pisca za izdanje na srpskom jeziku, 7 Sadržaj, 1, 9 SKRAĆENICE, 11 UVODNI DEO, 13 PRVO POGLAVLJE OBREDOSLOVLJE I SIMVOLIZAM U BOGOSLUŽENJU, 29 1. Nastanak, potreba, dijahronija, značenje, sadržaj, anagoška moć simvola (naučne analize i teološka stanovišta), 29 2. Teologija sgšvolau biblijskoj tipologiji i liturgijskim radnjama, 44 3. Realizam i simvol. Pred krizom simvola i simvoličkog jezika Svetog bogosluženja, 64 DRUGO POGLAVLJE LITURGIJSKI PROSTOR, 74 1. Tvorevina Božija kao mesto čovekovog življenja, 74 2. Sveti hram (utemeljenje, izgradnja, osvećenje, spomen osvećelja).86 3. Prostorni raspored u božanskom hramu i simvolizmi njegovih pojedinačnih arhitektonskih delova, 95 4. Savršavani činovi u sveštenom hramovnom prostoru i njihovo značenje, 99 5. Sveti bogoslužbeni sasudi imaterijalni predmeti u bogosluženju, 110 6. Bog, čovek, hram, kao božanski npoctop slovesne službe i osvećenja, 111 TREĆE POGLAVLJE LITURGIJSKO VREME, 128 1. Bog, čovek, tvorevina i vreme, 128 2. Osvećenje vremena, 132 3. Liturgijsko vreme kao prevazilaženje vremenau ovam svetu i projava vremena u večnosti, 136 4. Sedmično vreme i vreme večnosti, 142 5. Vremena molitve: sedmična bogosluženja, božanstvena Liturgija i vreme, 145 6. Liturgijske radnje i simvoličke anagogije liturgijskog vremena, 154 ČETVRTO POGLAVLJE ISPREPLETENOST VREMENA I PROSTORA U LITURGŠSKOM ŽIVOTU PRAVOSLAVNE CRKVE, 159 1. Bogosluženje „ovde ” i bogosluženje „s one strane Realizam i simvol, 159 2. Lični opit sadašnjeg vremena i blagodatno nadilaženje prostornog vremena. Ono „ sada “ Crkve i ono „uvek “ Carstva, 167 PETO POGLAVLJE SIMEON SOLUNSKI I PREDANJSKI NAČIN TUMAČENJA BOŽANSTVENE LITURGIJE DO NJEGOVOG VREMENA, 176 ZAKLJUČAK, 203 BIBLIOGRAFIJA, 206 A. Izvori, 206 B. Literatura, 207 Detaljni podaci o knjizi Naslov: Prostor i vreme u liturgijskom bogoslovlju Simeona Solunskog: realizam i simvol Izdavač: Kalenić Strana: 222 Povez: meki Pismo: ćirilica Format: 17 x 24 cm Godina izdanja: 2017 ISBN: 978-86-6008-008-2

750,00Din


Za više informacija, posetite stranu.
Ovaj proizvod je dodat u naš katalog dana 25.09.2018.
Komentari  




Copyright © 2009 Pravoslavna Knjižara
by Orthodox